Menu

Dorośli i Sztuka

Wszystkim dorosłym, dla których ważny jest kontakt ze sztuką dawną i współczesną, proponujemy udział w twórczych spotkaniach i wykładach, które organizujemy w Pawilonie Sztuki. Podczas naszych spotkań opowiadamy o dziełach twórców z różnych epok, zajmujemy się sztuką bardzo szeroko rozumianą: nie tylko malarstwem, ale również grafiką, rzeźbą, elementami architektury, sztuką nowych mediów, fotografią, instalacją i innymi.

Szczególnie polecamy wszystkim dorosłym udział w naszym cyklu wtorkowych spotkań-wykładów poświęconych sztukom wizualnym „SZTUKI TRANSFEROWANIE”, który w październiku 2017 roku rozpoczynamy po raz piąty. 

PROGRAM WYKŁADÓW W RAMACH „SZTUKI TRANSFEROWANIA”
3 października 2017 – 21 grudnia 2017

KIEDY? Wtorki, godz. 11.00-12.30
GDZIE? Pawilon Sztuki, Mokotów, ul. Franciszka Kostrzewskiego 1, domofon 131
ZAPISY I INFORMACJA: office@arttransfer.pl, telefon: 513 525 045 lub u prowadzącego wykłady.
Na każdym ostatnim spotkaniu w miesiącu losujemy nagrodę książkową wśród stałych bywalców 🙂
Cena jednego spotkania: 25 zł

  • 3 października (WYKŁAD INAUGURACYJNY): Florencja – stolica włoskiego quattrocenta
    Wędrówką po historii miasta, jego mieszkańców, zabytków architektonicznych, rzeźbiarskich i malarskich rozpoczniemy naszą podróż przez epokę renesansu. Quattrocento przynosi Florencji okres największego rozkwitu.
    Poczynając od Masaccia, Brunelleschigo i Donatella, aż po Leonarda da Vinci i Michała Anioła – długo by można wyliczać osobowości artystyczne, które dojrzewały w piętnastowiecznej Florencji. Trudno też znaleźć inne miejsce, które w tym okresie wydało tak wiele ponadczasowych talentów. Rozwój tego jedynego w swoim rodzaju klimatu artystycznego w dużym stopniu zawdzięcza Florencja mecenatowi rodziny Medyceuszy.

  • 10 października: Andrea Mantegna 1431-1506
    Jest uważany za mistrza perspektywy. W swoich pracach stosował chwyty niezwykle śmiałe, jak obniżenie linii horyzontu poniżej dolnej granicy obrazu. Jego najsławniejszym dziełem jest dekoracja Camera degli Spozi w Mantui, wykonana dla dworu Gonzagów, gdzie na plafonie stosując tzw. żabią perspektywę, namalował dekorację trompe l’oeil, stwarzając iluzję okrągłego otworu, przez który widać niebo i obłoki.

  • 17 października: Bracia Gentile 1429-1507 i Giovanni Bellini 1430-1513
    Gentile był uczniem Mantegni, działał głównie w Wenecji i uważany jest za ojca weduty weneckiej. W latach 1479–1480 przebywał na dworze sułtana w Turcji, gdzie namalował zachowany portret sułtana tureckiego, Mahometa II. Odwiedzający Wenecję w 1506 roku Albrecht Durer uznał Giovanniego Belliniego za najwybitniejszego weneckiego malarza. W swoich obrazach Giovanni wyzwolił taki kolor i światło, jakich przedtem nie widziano. Pejzaż szybko przestaje być u niego tylko tłem – w „ Przemienieniu” stanowi całkowicie wykończony, naturalny krajobraz z malarską wizją chmur, drzew, wzgórz i trawy.
  • 24 października: Renesans Północy: Bracia Jan van Eyck 1390-1441 i Hubert van Eyck 1370-1426
    Bracia van Eyck jako pierwsi zastosowali nowy sposób malowania, osiągając efekt świetlistości i nasyceni koloru poprzez nakładanie warstw laserunków ze specjalnym spoiwem olejno-żywicznym na białym, gładko kładzionym gruncie. Przeświecająca biel tego gruntu daje niespotykany efekt światła przechodzącego przez szkła witraży. Ta żmudna, czasochłonna technika zaprocentowała niezwykłą trwałością barw i jest nazywana jednym z sekretów Flamandów.
  • 31 października: Rogier van der Weyden 1400-1464
    Był malarzem dramatycznym, malarzem wielkiego patosu. Chętnie przedstawiał sceny z Nowego Testamentu, ekspresja nigdy jednak nie zaburza szlachetności i wzniosłego piękna postaci. Cierpienie i ból potrafi idealizować podobnie jak malarze włoscy.  Jego prace należą do największych rozmiarami wśród dzieł flamandzkich.
  • 7 listopada: Hans Memling 1430-1494
    Był uczniem Rogiera van der Weydena, szybko znalazł swój osobisty styl, pełen subtelnego wdzięku i liryzmu. Jego obrazy cieszyły się wielkim powodzeniem, przyniosły mu majątek, sławę i międzynarodową klientelę. Pod koniec XVIII w. powstała legenda dotycząca jego osoby. Głosiła ona, iż Memling był żołnierzem armii Karola Śmiałego. Znaleziono go rannego na progu szpitala św. Jana w Brugii. Aby odwdzięczyć się za otrzymaną opiekę artysta postanowił pozostać na usługach tej charytatywnej instytucji.
  •  14 listopada: Rafael Santi 1483-1520
    Nazywany był dzieckiem szczęścia. Szybko zyskał sławę i bogactwo. Jego dzieła malarskie tak się podobały, że nie mógł nastarczyć zamówieniom. Garnęli się do niego uczniowie, wielbili go kolejni papieże i zamożni zleceniodawcy, kochały go kobiety. Miał opinię uprzejmego i koleżeńskiego wobec innych artystów. Rywalizacja na terenie Rzymu z Michałem Aniołem, zdawała się nie dotykać jego osoby, on sam o starym mistrzu wyrażał się z szacunkiem.
  • 21 listopada: Michał Anioł 1475-1564
    Jego malarstwo( uznawał jedynie fresk) skupia się na figurze człowieka. Poprzez ciało ludzkie- wyolbrzymione, heroiczne, spotęgowane wypowiedział całą swoją wiedzę o świecie. Godność i moc człowieka, jego wzloty i upadki, cierpienie i namiętności – wszystkie te uczucia zostały przekazane poprzez portretowane ciało. Jego kształt we wszystkich możliwych ułożeniach, struktura mięśni i kośćca zostały przez artystę opanowane z przysłowiowym mistrzostwem.
  • 28 listopada: Leonardo da Vinci 1452-1519
    Opanował wszystkie dziedziny sztuki, ale za sztukę ukochaną uważał malarstwo. Uważał je za dyscyplinę najdoskonalszą, najtrudniejszą i o największych możliwościach poznawczych. Pozostawił niewiele obrazów, pojęcie o jego twórczości uzupełniają rysunki, których istnieje przeszło tysiąc. Dają one rozległe pojęcie o istocie jego talentu i postawie twórczej.
  •  5 grudnia: Wielcy Wenecjanie (1): Giorgione 1477-1510
    Skoro sztuka jest wiedzą- jak brzmiał jeden z dogmatów renesansu- to muzykę można nazwać siostrą malarstwa. Jest przecież technka poszukiwania harmonii i unikania dysonansu. Kontrapunkt przywędrował do Włoch z Niderlandów w tym samym czasie, co technika olejna, ale to Włosi wynaleźli pod koniec XV w. madrygał zwany „ muzyką słodką”. Po rozwiązaniu chóru Kaplicy Sykstyńskiej( 1521) głównym ośrodkiem muzyki polifonicznej stała się Wenecja. W wielu dziełach Giorgione pojawia się szczególne bliski artyście motyw muzyków. Wiadomo, że sam artysta wspaniale śpiewał i grał na lutni.
  • 12 grudnia: Wielcy Wenecjanie (2): Tycjan 1488/90-1576
    Był już za życia niezmiernie sławny, nie mógł podołać ilości zamówień. Malował głównie kobiety, a właściwie tylko ich piękne ciała- nagie boginie, odziane śmiertelniczki, królowe i kurtyzany, w pełnym rozkwicie ich urody, bez cienia życia duchowego na twarzy.
  • 19 grudnia: Wielcy Wenecjanie (3): Paolo Veronese 1528-1588
    Jako jedyny przedstawiciel szkoły weneckiej był specjalistą od wielkoformatowych fresków, z których najlepiej zachowane znajdują się w zbudowanej przez Palladia dla rodziny Barbaro willi Maser koło Treviso. Beztroska artysty w interpretowaniu scen biblijnych ściągnęła na niego  uwagę Trybunału Inkwizycji, przed którym stanął w 1573, aby wytłumaczyć się z zarzutów postawionych obrazowi  „Uczta w domu Lewiego”.
  • 21 grudnia: Spotkanie świąteczne z wykładem poświęconym życiu i twórczości Piotra Potworowskiego 1898-1962 (na specjalne życzenie p. Teresy Jakubowskiej, uczestniczki wykładów)
    Piotr Potworowski, warszawiak z urodzenia, studiował na krakowskiej ASP w klasie Józefa Pankiewicza. Związał się z Komitetem Paryskim i razem z innymi kapistami w 1924 roku wyjechał do Paryża. Z wszystkich członków Komitetu Paryskiego najwcześniej porzucił postimpresjonizm dla własnych poszukiwań. W swoich obrazach wprowadzał elementy geometrii, malarstwa materii a nawet informelu. Obrazy Potworowskiego, wyróżniające się kompozycją, były zawsze budowane w oparciu o harmonię barw. Często eksperymentował, by uzyskać najsubtelniejsze rozwiązania kolorystyczne. Stosował również technikę collage i wzbogacał obrazy o elementy fakturowe.

W poprzednim semestrze skupiliśmy się na sztuce współczesnej, awangardowej, często trudnej w odbiorze. Wzbudziła ona wiele dyskusji wśród odbiorców, postawiła trudne pytania, na które wspólnie szukaliśmy odpowiedzi, sporo się na wykładach i w rozmowach bezpośrednio po wykładach działo.  W nadchodzącym jesiennym cyklu spotkań udajemy się w podróż do epoki renesansu, otwierającą czasy nowożytne w historii ludzkości. Ten przełomowy, odkrywczy okres w sztuce stworzył swoiste wzorce w sposobie przedstawiania postaci, przedmiotów i architektury. Odkrycia sztuki renesansowej stały się bazą, punktem wyjścia dla późniejszych artystów, także współczesnych. Renesans to czas wspaniałego urodzaju artystycznego, okres wyjątkowych indywidualności, artystów o przysłowiowej do dziś wszechstronności, tytanów pracy twórczej.

CO JESZCZE WARTO WIEDZIEĆ O NASZYCH SPOTKANIACH?

  • Fakt, że grono naszych stałych bywalców stale się powiększa, daje nam dużą satysfakcję i ochotę do wspólnego penetrowania coraz to nowych obszarów historii sztuki. Przychodzą do nas niezwykli słuchacze: ciekawi świata, otwarci na nowości, dzielący się swoją wiedzą, podróżujący.
  • W naszych rozmowach o sztuce podejmujemy tematy przekrojowe, przedstawiające różne motywy. Uważamy bowiem, że takie podanie tematu sprzyja porządkowaniu własnej wiedzy, rozszerza zasób naszych własnych wiadomości. Anegdoty o artystach i ich dziełach, marszandach, zaskakujących transakcjach na aukcjach sztuki ubarwiają nasze opowieści i dodają im humoru.
  • Zależy nam bardzo, aby nasi goście poprzez kontakt ze sztuką odpoczęli od codzienności i choć na chwilę przenieśli się do świata wyobraźni; żeby przywołali wspomnienia odwiedzanych miejsc związanych ze sztuką, wakacji, podróży. Pomagamy pielęgnować wewnętrzna potrzebę samorealizacji, poznawania rzeczy nowych. Obcowanie ze sztuką daje poczucie wolności, pogłębia naszą kreatywność, pobudza do zadawania sobie i światu pytań, pozytywnie nastawia do inności, sprzyja tolerancji.
  • Na naszych wykładach, spotkaniach i warsztatach staramy się stworzyć przyjazną, pozytywna atmosferę. Dbamy o naszych słuchaczy, opowiadamy o tym co ciekawego dzieje się w danym momencie w Warszawie, co warto zobaczyć, na jaką wybrać się wystawę. Ponieważ w Pawilonie Sztuki odbywają się wernisaże i wystawy młodych polskich twórców, nasi słuchacze mają możliwość na bieżąco w tych wydarzeniach uczestniczyć.